Şampiyonlar Ligi'nin yeni formatı erken turları anlamsızlaştırdı

Nisan 2021'de Avrupa futbolu, on iki büyük kulübün Şampiyonlar Ligi'nden ayrılıp kapalı bir Avrupa Süper Ligi kurma planıyla ciddi bir krizle karşılaştı. Kulüplerin elemeye girmeden yer alacağı ve küme düşmeyeceği bu plan, Avrupa futbolunun geleneklerine ve sportif adalete aykırı görüldü. Tepki hızla büyüdü ve proje birkaç gün içinde çöktü.

Şampiyonlar Ligi ayakta kaldı, ancak ana hatlarıyla değişti. Süper Lig fikrini savunan kulüplerin istediklerinin büyük kısmı yeni düzende karşılandı. 32 takımlı grup aşaması yerine 36 takımlı, İsviçre usulü bir lig aşamasına geçildi. Bu formatın üçüncü sezonuna gelindi ve kaynak metne göre sonuç, turnuvanın bu değişiklikle daha kötüye gittiği yönünde.

Eski sistemin de sorunları vardı. Otuz yıl sonra tekrarlanan maçlar sıkıcılaşmış, takımlar gruptan erken çıkınca anlamsız karşılaşmalar çoğalmıştı. Sürpriz erken elenmeler de nadirleşmişti. Yeni düzen bu sorunların çoğunu çözmedi, üstelik yenilerini ekledi. Yalnızca on iki takımı elemek için 144 maç oynanması gerekiyor. Üstelik bu takımların çoğu zaten erken elenmeyi bekleniyordu.

Lig aşaması hata payını çok geniş tutuyor. Benfica geçen sezon sekiz maçın beşini kaybetmesine rağmen son 16'ya kalabildi. PSG ilk beş maçında yalnızca bir galibiyet aldı, buna rağmen 15. sırada bitirdi ve sonra şampiyon oldu. Bu tablo, ligin sportif dengesini tartışmaya açıyor.

Puan durumu da adil bir karşılaştırma sunmuyor. Yurt içi liglerde herkes birbiriyle iki kez oynar. Şampiyonlar Ligi'nde ise takımlar birbirinden farklı rakiplerle karşılaşır. Bazı kulüplerin fikstürü diğerlerinden çok daha zor olsa da bu fark sıralamaya yansımaz ve yansıtılamaz.